loader image

Zielenhonger

by | Oct 20, 2021 | Uncategorized | 0 comments

Ervan uitgaande dat er een ziel is, die direct in contact staat met het Goddelijke in alles en iedereen, kan er een gevoel van leegte ontstaan die we ervaren wanneer we dit contact kwijt zijn. Of dit nu slechts een tijdelijk vergeten of nog niet herstelde connectie is, het uit zich in een gemis of in de ervaring dat iets ‘afgepakt’ of ‘afgenomen’ is.

Vaak raken we het contact met onze kern ergens in onze jeugd of tienerjaren kwijt. We doen dan afstand van ons eigen authentieke zijn, noodgedwongen of omdat we er graag bij willen horen. Het resultaat is dat we zo beetje bij beetje afstand nemen van het contact met onze ziel. Afstand nemen van ons innerlijk weten. Ons thuis. Soms zo veel afstand dat het er niet meer lijkt te zijn. 

De crux is dat we enkel schijnbaar afstand hebben gedaan van de ziel en haar contact met de Bron, want het contact is er nog. We zijn het alleen vergeten. 

Wanneer we beseffen dat we het contact met onze ziel, met de oorsprong, met het Goddelijke in onszelf zijn kwijtgeraakt, kunnen we een leegte ervaren. Vaak op een punt dat we vastlopen. Ineens beseffen: verhip, ik mis iets. Waar is ‘het’? En wat is ‘het’ dan?

“Het” is vaak bedolven onder lagen van conditionering en aanpassing. Het begint vaak met een innerlijke roep naar diepgang, vervulling, compleet willen zijn, een gevoel van ‘is dit het dan?’ De ziel roept je naar huis. Alleen hoe we contact kunnen maken, zijn we vergeten. Het enige wat we dan nog ervaren is een leegte; een honger naar ‘meer’. Zielenhonger. Een honger naar alles wat in de verte lijkt op het zielsbewustzijn, alles wat lijkt op het gevoel volledig in contact staan met jezelf als onderdeel van het Goddelijke. 

De honger naar thuis is er een die slechts  tijdelijk opgevuld kan worden door externe  voedingsbronnen. De schrijfster Clarissa Pinkola Estes omschrijft het als hambre del alma: 

“To be in the state of hambre del alma, a starved soul, is to be made relentlessly hungry. Then a woman burns with a hunger for anything that will make her feel alive again. A woman who has been captured knows no better, and will take something, anything, that seems similar to the original treasure, good or not. A woman who is starved for her real soul life may look cleaned up and combed on the outside, but on the inside she is filled with dozens of pleading hands and empty mouths.”

De schrijfster heeft het over de mens (dit komt niet alleen bij vrouwen voor) die op zoek is naar vervulling, omdat het contact met de ziel door de jaren heen is kwijtgeraakt. Of dit nu door maatschappelijke verwachtingen, door regels in de familie of door zelfopgelegde beperkingen is. Het contact met de kern, met het zielsbewustzijn, is kwijt. Het mag er om welke reden dan ook niet meer in alle volledigheid zijn. We hebben dit heel lang niet door, totdat er een punt komt dat we leegte ervaren. Een afgesneden zijn. Ineens voelen we dat we bepaalde stukken missen. Het nog niet helemaal duidelijk is wat en dan gaan we hongerig op zoek. 

Zielenhonger laat zich bij mensen zien in diverse dingen: workshop-hoppen, een quick fix met plantmedicijnen. Maar ook verslavingen, zij het in alcohol, seks, medicatie of Netflix. Eten. Relaties. Overtuigingen als ‘jij maakt me compleet’. Toxische relaties. Shoppen. In spiritueel Nederland is menigeen op zoek naar die ene vervullende spirituele ervaring, naar die high van liefdesenergie. Die high die zo doet denken aan de connectie met het goddelijke, aan de connectie met de ziel die we ergens nog vaag herinneren. Zonder integratie van het ene naar het andere evenement gaan om maar die hoge vibratie te voelen en niet terug te vallen in de leegte. 

De valkuil is dat we de vervulling van de ervaring altijd aan de ander, aan het externe koppelen. We het idee hebben dat we zonder dat ene middel, of zonder die groep mensen, niet de liefde kunnen ervaren waar we zo graag naar verlangen. Het blijft uitgaan van een intern tekort. We integreren de ervaring niet als onderdeel van onszelf en we gaan daardoor de ander als ‘voedingsbron’ van die liefde zien. We blijven een onstilbare honger hebben. 

De hongerige mens zal in allerlei externe bronnen het gevoel van thuiskomen zoeken. Net zolang totdat ze zich beseft dat het niet extern te halen is. Dan begint het onderzoek van binnen. Dan realiseert ze zich dat het om thuiskomen in zichzelf gaat, dat het om thuiskomen in de eigen ziel gaat. Het contact met ons eigen authentieke zijn.

Thuiskomen in jezelf kan best spannend zijn. Het vraagt om liefde en acceptatie van alles dat je bent. Het vraagt om écht naar binnen te gaan, te voelen hoe jouw authentieke zelf door het leven heen wil bewegen. Om naar binnen te gaan en alle energie en liefde uit jezelf te halen. Om in contact met jouw kern, jouw ziel, in de wereld te stappen. Het verlangen in je hart te voelen en hier ruimte aan te geven. Unapologetically.

Geschreven door: Veerle Springintveld

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published.

Kees is an inspiring writer and educator that founded EJ . In addition he organizes festivals and events. and in his free time likes to attend workshops

Gerelateerde berichten

Volg voor meer

X